کلمه host به شخصی گفته می‌شود که از مهمان‌ها پذیرایی می‌کند یا میزبان آن‌هاست. اگر کسی شما را به خانه‌اش دعوت کند و از شما پذیرایی کند، او host است. این واژه با مشاغلی مانند teacher، taxi driver یا chef تفاوت دارد و به نقش فرد در میزبانی اشاره می‌کند.

Nurse به پرستار گفته می‌شود. وظیفه پرستار مراقبت از بیماران در بیمارستان، درمانگاه یا مراکز درمانی است. او معمولاً در کنار پزشک کار می‌کند و از بیماران مراقبت می‌کند. بنابراین معنی درست این واژه «فردی که از افراد بیمار مراقبت می‌کند» است.

واژه assistant به فردی گفته می‌شود که به شخص دیگری در انجام کارها کمک می‌کند. برای مثال shop assistant یا teaching assistant به افرادی گفته می‌شود که در محیط کار به دیگران کمک می‌کنند. این واژه به معنی «کمک‌کننده» یا «دستیار» است.

کلمه tuition به آموزش خصوصی یا آموزش در گروه‌های کوچک گفته می‌شود. این واژه معمولاً زمانی استفاده می‌شود که یک معلم به یک یا چند نفر آموزش می‌دهد. بنابراین مفهوم آن به «آموزش» مربوط است، نه مکان، پول یا مدرک.

Fees یعنی مبلغی که برای استفاده از یک خدمات یا انجام کاری پرداخت می‌شود. برای مثال school fees یعنی شهریه مدرسه یا course fees یعنی هزینه شرکت در یک دوره آموزشی. این واژه به مفهوم پرداخت پول برای یک خدمت اشاره دارد.

Rent مبلغی است که به طور منظم برای استفاده از خانه، مغازه یا وسیله‌ای پرداخت می‌شود. اگر خانه‌ای را اجاره کنید، هر ماه rent پرداخت می‌کنید. بنابراین این واژه با هزینه خرید یا پس‌انداز تفاوت دارد.

Library یعنی کتابخانه؛ جایی که کتاب‌های زیادی نگهداری می‌شود و مردم می‌توانند برای مطالعه یا امانت گرفتن کتاب به آن مراجعه کنند. این واژه به مکان مطالعه و کتاب مربوط است.

Architect کسی است که ساختمان‌ها را طراحی می‌کند. واژه architecture به رشته معماری اشاره دارد و architect نام شغلی فردی است که در این رشته فعالیت می‌کند. بنابراین هرگاه صحبت از طراحی ساختمان باشد، پاسخ درست architect است.

Writer به نویسنده گفته می‌شود. نویسنده کتاب، مقاله یا داستان می‌نویسد. این شغل با مشاغلی مانند خلبان، پلیس یا مدل کاملاً متفاوت است و فعالیت اصلی آن نوشتن است.

Pilot کسی است که هواپیما را هدایت می‌کند. اگر وسیله نقلیه مورد نظر هواپیما باشد، همیشه از واژه pilot استفاده می‌کنیم. راننده تاکسی، معلم یا آشپز وظایف کاملاً متفاوتی دارند.

Model به فردی گفته می‌شود که لباس‌ها یا محصولات مد را نمایش می‌دهد. مدل‌ها معمولاً در نمایش‌های مد یا تبلیغات فعالیت می‌کنند. این واژه به حرفه دنیای مد مربوط است، نه آموزش، آشپزی یا تعمیرات.

Occupation یعنی شغل یا حرفه یک فرد. اگر از شما بپرسند What is your occupation? منظورشان این است که «شغل شما چیست؟» این واژه به محل زندگی، سرگرمی یا تاریخ تولد ارتباطی ندارد و فقط درباره کار و حرفه فرد صحبت می‌کند.

واژه beef به گوشت گاو گفته می‌شود. در منوی رستوران یا هنگام خرید مواد غذایی، اگر کلمه beef را ببینید، منظور گوشت گاو است. این واژه با chicken (مرغ) یا fish (ماهی) تفاوت دارد و فقط به گوشت گاو اشاره می‌کند.

Noodle غذایی است که به صورت رشته‌های بلند و نازک تهیه می‌شود و معمولاً از آرد یا برنج ساخته می‌شود. این غذا در بسیاری از کشورهای آسیایی بسیار رایج است. بنابراین پاسخ درست به رشته‌های غذایی اشاره دارد، نه نوشیدنی یا میوه.

Spicy برای غذاهایی به کار می‌رود که ادویه زیادی دارند و طعم تند یا پرادویه دارند. برای مثال اگر بگوییم This food is spicy. یعنی این غذا ادویه زیادی دارد. این واژه به شیرینی، سرد بودن یا بی‌مزه بودن اشاره نمی‌کند.

Salty یعنی شور. وقتی غذایی نمک زیادی داشته باشد، می‌گوییم It is salty. این واژه مخصوص مزه شور است و با مزه‌های شیرین، ترش یا تند تفاوت دارد.

Hungry یعنی گرسنه بودن. وقتی بدن به غذا نیاز داشته باشد، از این واژه استفاده می‌کنیم. برای مثال جمله I am hungry. یعنی «من گرسنه هستم.» این واژه به خواب‌آلودگی یا بیماری اشاره ندارد.

Menu فهرست غذاها و نوشیدنی‌هایی است که در رستوران به مشتری ارائه می‌شود تا از میان آن‌ها انتخاب کند. بنابراین اگر وارد رستوران شوید و لیست غذاها را دریافت کنید، آن لیست menu نام دارد.

Delicious یعنی بسیار خوشمزه. وقتی غذایی طعم بسیار خوبی داشته باشد، از این صفت استفاده می‌کنیم. برای مثال The pizza is delicious. یعنی «پیتزا خیلی خوشمزه است.»

Cuisine به سبک آشپزی یک کشور یا منطقه گفته می‌شود؛ مانند Italian cuisine یا Japanese cuisine. این واژه به نوع غذاها و روش آشپزی اشاره دارد، نه وسایل آشپزخانه یا نوشیدنی.

فعل recommend یعنی پیشنهاد دادن یا توصیه کردن. اگر غذایی را دوست داشته باشید و آن را به دوستتان پیشنهاد کنید، از این فعل استفاده می‌شود. بنابراین مفهوم اصلی آن «پیشنهاد دادن» است.

اگر در رستوران تمام غذای خود را نخورید، می‌توانید از کارکنان بخواهید آن را داخل doggy bag قرار دهند تا با خود به خانه ببرید. بنابراین این واژه به ظرف یا بسته‌ای برای غذای باقی‌مانده اشاره دارد.

در زمان حال ساده، برای فاعل we در جمله منفی از don’t استفاده می‌کنیم. همچنین بعد از don’t فعل همیشه به شکل ساده (have) می‌آید. از طرف دیگر، در جملات منفی معمولاً از any استفاده می‌شود. بنابراین جمله We don’t have any milk. کاملاً مطابق قواعد گرامری است.

واژه some معمولاً در جملات مثبت به کار می‌رود و می‌تواند قبل از اسم‌های غیرقابل‌شمارش مانند water بیاید. در جمله She has some water. هم ساختار فعل (has) برای فاعل سوم شخص مفرد درست است و هم استفاده از some در جمله مثبت صحیح است. سایر جمله‌ها یا از any در جای نادرست استفاده کرده‌اند یا از نظر ساختار فعل اشتباه هستند.